Go-kard młodszy brat bolidu

Droga, którą przebyło wielu kierowców Formuły 1, to droga od rekreacyjnej jazdy go – kardami, przez profesjonalne wyścigi, aż do Formuły Pierwszej. Taką drogę przebył Robert Kubica, na taką ma nadzieję siedemnastoletni Alex Karkosik jeżdżąc w Formule 4 i takiej kariery życzyłyby sobie dzieci chodzące do szkółek i klubów kartingu. Biorąc pod uwagę fakt, że profesjonalny go – kard niewiele różni się od bolidu Formuły 1, taka ścieżka kariery wcale nie wydaje się dziwna.

Go – kardy to pomysł amerykańskich pilotów, którzy podczas II Wojny Światowej czas pomiędzy lotami na froncie umilali sobie konkurując w wyścigach na samodzielnie skonstruowanych pojazdach, pojazdach, które w dwanaście lat po wojnie zostały zaprezentowane jako samochody dla masowej produkcji. Go – kard został zaprezentowany w USA w 1956 r., w 1958 r. trafił do Wielkiej Brytanii, a w 1960 r. pierwsze go – kardy pojawiły się na polskich torach kartingowych.

W zasadzie przyglądając się budowie profesjonalnego go – karda można dojść do wniosku, że różnice pomiędzy nim, a samochodem Formuły 1 są niewielkie. Go – kardy to samochody bez zawieszenia, z oponami bez bieżników i napędem na tylne koła. Posiadają czterosuwowe silniki (takie same silniki mają także motocykle) i potrafią rozpędzić się do 200 km/h. Go – kardy przeznaczone do jazdy rekreacyjnej mają silniki dwusuwowe i nie mają możliwości zmiany biegów, co ma ułatwiać ich prowadzenie, nawet osobom, które nie posiadają prawa jazdy. Silniki do go – kardów i ich specyfikację można znaleźć na stronie – https://lifanpower.pl/silniki-spalinowe/16-silnik-spalinowy-lifan-65km-gx200.html.

Właściwie należałoby się zastanowić, czy należy go – kardy nazywać młodszymi braćmi bolidów, bo chociaż profesjonalne wyścigi na go – karda pojawiły się później niż Formuła 1, która wystartowała w Anglii w 1950 r., to jednak ówczesne samochody biorące udział w wyścigach mniej przypominały dzisiejsze bolidy, niż ówczesne go – kardy. Można by zatem zaryzykować stwierdzenie, że go – kard to nie młodszy, ale starszy brat bolidu. Samochód, który wygrał wówczas pierwszy wyścig F1 to Alfa Romeo 158/159 Alfetta, który przypominał budową cygaro, jego koła miały wąskie opony. W zasadzie pierwszy, który przypominał dzisiejsze bolidy był Lotus 49 wyprodukowany w 1967 r., miał on charakterystyczne skrzydła z tyłu samochodu oraz szerokie tylne opony, od tego momentu zaczęto rozwijać taki typ budowy samochodów dla Formuły 1, aż do moment, w którym znajdują się one obecnie.